Het einde van ons voorwiel

Deze foto van in Bretagne vorige herfst was toen niet met opzet getrokken om het typische voorwiel van onze karren te benadrukken. Het toeval wou dat er op die dag een bijzonder zware zijdelingse aanrijding plaats vond. Hieruit bleek dat het voorwiel op de romp uit mekaar spatte en de vork dwars door de kar en het lichaam van de slachtoffer verder boorde.
Reden genoeg dus om de zeilwagenpiloten eraan te herinneren dat onze sport niet ongevaarlijk is.
Er werd toen een bijzondere pilotencommissie opgestart onder toezicht van de ISSA (International Standart Sandyacht Association) met de bedoeling om dergelijke aanrijdingen in de toekomst "veiliger" te maken. Het bijzonder constructief en efficient team kwam met een schitterende goedkope oplossing voor de dag. Een nieuw wiel met een nieuwe vork zorgt ervoor dat de veiligheid bij dergelijke aanrijdingen er een stuk op vooruit gegaan is. Het nieuwe wiel is kleiner en breder en steviger. Het zal dus minder snel breken. De vork, bestaande uit 1 arm wordt nu door een dubbele arm vervangen. De kans op diepe doorboringen van de romp van de aangereden persoon wordt hiermede drastisch verminderd. Ik kan het initiatief maar toejuichen. Komend weekend zal ik het nieuw systeem op mijn zeilwagen uittesten. De constructeur heeft nu reeds 100 nieuwe vorken en wielen naar de wedstrijdpiloten opgestuurd. Het ziet er dus goed naar uit dat alle piloten tegen 1 mei 2009 allen over een nieuw voorwiel zullen beschikken. Vanaf 1 mei behoort het grote voorwiel en de enkele vork definitief tot het verleden voor de wedstrijdzeilers.

Vogelverschrikker

Aanvankelijk liet ik mij betrappen. Ik dacht dat er een echte uil op het dak van de kliniek zat.
Na wat speurwerk over de daken heen bleek dat er een vijftiental dergelijke stenen wezens het einder bespiedden naar mogelijks lekker.
Als je het mij vraagt, een heel doeltreffend middel om de vogels te verjagen !! En veel estetischer ipv met ruiten beplakte vogels om te verkomen dat ze tegen de ruiten aanvliegen.

Verder is er nog een authentiek geraamte van een oerwalvis te bewonderen in de cafetaria van de kliniek. Vreemd te lezen dat er hier dergelijke wezens rondzwabberden lang voor dat onze zoon hier geboren werd...

De kat doet het niet

Nu ik tussen de materniteit en ons huis pendel heb ik relatief weinig tijd voor onze lieve knuffel. Het beest stelt zich dan ook nogal afstandelijk op. Eenmaal zij van haar dagelijks voer voorzien werd draait ze mij steevast haar rug toe. Ik ben er bijna zeker van dat onze poes zich nogal afstandelijk zal gedragen als moeder en zoon het huis zullen inpalmen.
Het staat vast dat ik haar veel aandacht verschuldigd ben...
Jammer dat ze niet begrijpt dat er nu andere prioriteiten zijn.

Ons nieuw wonderke

IN BLIJDE VERWACHTING GEKOESTERD.
IN DANKENDE VERWONDERING GEKREGEN.

Hey, ik ben vader geworden van een flinke zoon. De mama heeft gezwoegd en geleden om ons wonderbaarlijk wezentje het leven te bieden.

Merci mama !! en welkom flinke spruit !!

Onze oude woonst

Met veel plezier heb ik de foto's van onze oude woonst even herbekeken.

Veel mensen vonden dat wij een tof dakappartement huurden zo pal in 't stad. Het zijn alvast mooie herinneringen die ik koester. Het is schoon geweest maar ik mis de stad niet echt. Ik heb nog steeds het privilige om er elke werkdag te vertoeven . Het is wel een dik halfuur rijden om er te geraken tijdens de spits, maar dat neem ik er met plezier bij.

Nu woon ik tenminste in het echte groen en hoef ik het snerpende wielgeknerts van de draaiende tram niet meer te aanhoren. De rust is nu 's avonds alom heersend hier in S.

Nacht van de sport

De Sportdienst van de gemeente S. vierde zijn sportkampioenen 2007-2008. Dit gebeurde tijdens de 'Nacht van de Sport'. Er was een kampioenenviering, de trofee voor sportverdienste werd uitgereikt, er was de sportiefste school en de avond werd afgesloten met een praatcafé.

Alle gehuldigde sportkampioenen van de gemeente S.




Bij de Sportkampioenen 2007-2008 gaat het om de volgende personen.

Alpijns skiën: Jorn Bastiaens, Casablanca.

Atletiek: Lotte Heynderickx, SAC.

Hondensport: Alphons Borremans met Hoba & Pallieter.

Tafeltennis: Tim Van den Plas

Trampoline: Ruben Verloy, Rust Roest.

Tennis: Ellen Verhulst

Zeilwagenrijden: Yann Demuysere, Royal Sand Yacht Club & Les Frères Dumont.

bron : de streekkrant

6 heures de Berck 2008

In de afgelopen jaren heb ik "le grand rendez-vous du char à voile" moeten missen. Tijd dus om even revanche te nemen en een goed resultaat neer te poten.
Mijnen B52 staat momenteel op stal wegens technisch defect. Ik had dus een andere wagen nodig... Ik was al een tijdje op zoek naar een piloot om samen in de bres te kunnen springen en het toeval wou dat B.C. eveneens op zoek was. Ik was ervan overtuigd dat wij het tot een goed einde zouden brengen. B.C. had eveneens geen kar ter beschikking, zodat hij vriendelijk bij J.W. ging aankloppen om zijn zeilwagen te "lenen". Het "lenen" een kar voor een dergelijke wedstrijd is een vertrouwenskwestie want de kans is reëel dat men één of ander stuk breekt op dit bruute strand.
Bijgevolg mochten ik en B.C. de hel van het noorden met een voor ons onbekende zeilwagen trotseren.
Zaterdag eindigden wij verassend 15de bij mooi weer en matige wind.
Zondag brak de hel los, 6 Beaufort vergezeld met een strakke zuidwester. Het typische "Bweerck" weer dus. Velen staakten de strijd omdat hun materiaal het begeven had of omdat ze gewoonweg schrik hadden. B.C. ,"the hard wind lover", mocht het mijnenveld betreden, na 45 min nam ik het stuur over nadat ik het parcours minutieus bestudeerd had en het goed berijdbaar vond. Uiteindelijk mochten wij als 9de in het eindklassement deze zes uren afsluiten. Een meer dan behoorlijk resulaat als je vergelijkt met welke supersonische karren de meerderheid van de deelneemers gestart waren.
Deze 6 uren waren een opsteker voor mij en volgend jaar ben ik alvast present !

meer info op : http://www.charavoile62.com/classements2008/20081025%20berck%206%20heures/20081025%206h%20page%20de%20classement.htm

Op bezoek bij den Patrick , part 2

Net als vorig jaar mocht ik samen met een ruime delegatie sportlaureaten de burgemeester de hand schudden. Het was het stadsbestuur opgevallen dat ik 2 jaar op rij een mooie ets in ontvangst mocht nemen. Den Patrick heeft na officiële plechtigheid mij hierover een tiental minuten over aangesproken. Blijkbaar is hij op de hoogte dat ik een subsidiedossier ingediend had. Het is inderdaad een stille droom om ooit eens "A" in het zeil te dragen, want deze stad ligt me nauw aan het hart...

Als het van de burgemeester afhangt ben ik volgend jaar opnieuw welkom. Maare , ik hoef dan wel Belgisch kampioen te zijn of in de eerste drie op het komende EK te eindigen...

De Kraanlei

De "echte" Gentenaar beweert altijd dat zijnen stad nooit echt au serieux genomen wordt.

Enne ik moet hem wel gelijk geven. De stad heeft enorm veel te bieden qua cultuur, kunst en historiek.

De Kraanlei is zo'n typisch straatje in het echte Gent. Daar kun je oa een museum vinden, schitterende etalages aanschouwen van buitengewone winkeltjes, een heel vreemd verkeerdbord op het lijf lopen en last but not least, het manneke pis van Gent bewonderen.

Meer info of het pismanneke kan je op volgende link vinden : http://users.telenet.be/gentmijnestad/paginas/kraanlei.htm

Politie blaast zelf

Door het gebrek aan personeel weet de politievakbond te vertellen dat er politiemensen zijn die zelf blazen om maar voldoende alcoholcontroles te kunnen voorleggen.

De grote chef van de politie kon de beweringen van de liberale vakbond niet bevestigen."Ik weet niet of dit gebeurt. Ik zal het morgenvroeg onmiddellijk natrekken. Maar het mag absoluut niet", stelt hij. Dat er minder wordt gecontroleerd de laatste weken, kan eventueel wel kloppen, geeft de topman toe. "Het zou kunnen dat de laatste weken voorzichtiger wordt omgesprongen met de middelen, omdat er geen zicht is op de begroting voor de komende maanden".

Dat de veiligheid van de bevolking in gevaar komt door het gebrek aan middelen en personeel, vindt hij overdreven. "Maar we zouden wel sneller en beter onze doelen kunnen bereiken met meer middelen", zegt hij. (bron HLN)

Vakantie in mijn straat

Ik neem vakantie in mijn straat'k ga naar mijn buren op reis op zoek naar wat gezelligheid die in geen enk'le folder staat.

Ik neem vakantie in mijn straat waar kan ik anders beter zijn gastronomie stel ik op prijs geen geld om naar de zon te gaan.

Zittend op een terras reis ik de wereld af kies ik Athene of Madrid 'k ga bij een Spanjaard of een Griek ik drink ik eet en ik geniet.

Ik neem vakantie in mijn straat 'k voel me de koning te rijk 'k heb alles binnen handbereik heel ver hoef ik niet te gaan.

Bij Manuel een sangria bij Mario verse lasagne bij Taki lekkere retsina met een mezze à la Zorba.

Osso buco en risotto moussaka en paella chiskebab en côte d'agnoo wat gambas en wat sangria een pizza en een marsalla noem maar op het is te koop.

Ik neem vakantie in mijn straat'k drink de zon in een liter wijn oh God, wat kan dat zalig zijn voor wie in vervoering raakt van osso buco en risotto moussaka en paella chiskebab en côte d'agnoo. mijn lever slaat al in de knoop mijn maag ligt al overhoop gelukkig is water goedkoop

©Johan Verminnen

Funplex in Brugge

Tot mijn verbazing hoorde ik van een vriend dat de B52's naar het Cactus festival afzakte om hun allernieuwste boreling "Funplex" voor te stellen. Dit optreden wilde ik persé bijwonen omdat ik deze Amerikaanse band toch wel eens in de levende versie wou voelen. Het was een uniek optreden in België en ik kan mij niet herinneren wanneer zij onze contreien voordien aandeden (TW misschien in vervlogen jaren ?).

De uitlatingen over hun optreden in de verschillende blogs zijn bijzonder positief en ik sluit mij daarbij grotendeels aan.
Ik miste wel de routine bij de groep. Er werden soms verkeerde nummers aangekondigd en éénmaal was de intro van een nieuw "Funplex" nummer stomweg niet syncroon met de baslijn en de PA-begeleidingsmuziek. Ik gun deze "minor mistakes" wel wetende dat de groep weinig optrad en de tour in Europa zich tot een vijftiental steden beperkt.

De 4 "titularissen" zijn weliswaar niet meer van de jongste en de dynamiek druipt er niet meer van af. Daarentegen klinken de nieuwe tracks "volwassen" terwijl de typische nasale sound en de gillende stemmetjes van de meiden nog steeds nadrukkelijk de songs kleuren. Gelukkig had ik al de CD voor het optreden als geschenk gekregen en kon ik mij al grotendeels op inhoud van de songs voor bereiden.

De performance in het regenachtige Minnewaterpark werd met hun klassiekers doorweven. Tot mijn grote vreugde speelden ze als allerlaatse het bisnummer "Rock Lobster" . Mijn zeilwagen kreeg destijds de naam "Rock Lobster" mee nadat ik het zeilnummer "B52" op de kop kon tikken. Dit zeilnummer zal ik nimmer afstaan en dient als klein eerbetoon aan de groep die door mij toch wel bijna wekelijks beluisterd werd tijdens mijn adolescentie.

link : http://www.astralwerks.com/b-52s/default.asp

Rock Lobster video : http://nl.youtube.com/watch?v=szhJzX0UgDM

Sfeerbeeld cactus festival : http://nl.youtube.com/watch?v=j_Tt1GXDH0o

Het einde van de bolspiegel

De administratie Wegen en Verkeer kondigde eergisteren het einde aan van de bolle spiegel. De reden hiervoor is dat er nog verdere juridische vervolgingen kunnen komen wanneer een bolle spiegel een vertekend beeld geeft bij mogelijke ongevallen.

Er zijn nogal wat verschillen naargelang de bolvormigheid van de spiegel en de werkelijkheid. Spiegels die te b.v. te bol zijn geven een te verkeerde werkelijke afstand weer.

Verder staan er spiegels op vraag van privépersonen. Die zijn op zich niet zo gevaarlijk omdat die gebruikt worden om de eigen oprit te verlaten. Die personen zijn die spiegel gewoon en zouden de afstanden dus correct inschatten.

Het zijn namelijk de exemplaren die door iedereen worden gebruikt, die voor problemen kunnen zorgen. Bijgevolg zullen wij in de toekomst deze soms grappige spiegelbeelden langs de Vlaamse gewestwegen moeten missen. Op zich is dit een niet echt een goede zaak voor de weggebruiker die in een benarde situatie om het hoekje wenst te gluren.

Bruisende juni-maand

Ik ben blij dat de maand juni achter de rug is. Tussen de drukke dagen door vernam ik dat Sara (VTM) eindelijk de liefde van haar leven gevonden heeft terwijl Spanje het EK voetbal in Zwitserland won. Tom Boonen eindigde pas 5 de op het BK na het tumult rond zijn coke verhaal. Mieke Vogels wil nu een tunnel ipv een brug en het geboortecijfer in België scheert hoge toppen.

Daartussen zit ons verhaal ergens verweven, ver van de schijnwerpers en de media-belangstelling. Juni 2008 gaat als voor mij volgt de geschiedenis in :

1/de aankoop van onze nieuwe woonst te S.

2/mijn mislukt BK zeilwagenrijden (diefstal van onderdelen).

3/het geslaagd verjaardagsfeest van C.

4/de positieve bevestiging van de gyneacoloog

5/de diverse opendeurdagen

6/de drukke werksfeer ( http://www.padovanigroup.com/ )

7/de afsluiting van de boekhouding van het FVJ ( http://www.vrijzinnigefeesten.be/ )

8/ het drukke straatlawaai omwille van de wegenwerken en het getoeter van de uitzinnige voetbalsupporters.

Alom, een maand om niet snel te vergeten !!! Een belangrijke maand in mijn levensloop, al-is-waar met weinig nachtrust.

Kat op het dak

Het is ondertussen een vertrouwd beeld geworden voor ons. Wij wonen hier namelijk op het zesde verdiep. Vanuit ons arendsnest kijken wij neer op het straat- en plein-beeld van de stad. Er valt steeds iets te beleven. Dit weekend zag ik bv een witte dino op het plein. Mij krijg je niet buiten als het vuurwerk is. Ik kruip lekker naast de kat op het dak om het schouwspel te aanzien.

Onze kat is van een pover binnenkoer-katje ondertussen volledig uitgegroeid tot een volleerde dakspecialiste. Soms hou ik mijn hart vast als ik haar naar haar kuren kijk. Want als ze uitglijdt is het game over. Vorige week heb ik een derde dak-kat gezien aan de overkant van de straat. Onze lieve poes is dus geen eenzaat in de buurt ! Ze moet wel binnenblijven bij regenweer want dan is het wat te glad (ik spreek uit eigen ondervinding). De vogeltjes is het enigste wat ze moet ontberen omdat er hier in het centrum geen mus te bespeuren valt.

Sweet Coffee

Oeps, het is mij na 2 jaar zoeken gelukt. Ik heb eindelijk eens kaartjes kunnen bemachtigen van Sweet Coffee. Ik heb al vaker een optreden van deze schitterende Belgische groep aan mijn neus zien voorbijgaan. Ofwel was het optreden uitverkocht, ofwel paste dees niet in mijn weekendprogramma.

Het leuke er aan is dat ik de band in één van mijn geliefkoosde plekken zal kunnen aanschouwen. Het openluchttheater is een unieke lokatie op zich ( www.openluchttheater.be ) . De plaatsen zijn er ongenummerd en de naam op van de lokatie verwijst naar zijn schoonheid. Het halfrond tussen het groen in het Rivierenhof is stilaan een zomerse traditie geworden voor mij. Vorig jaar mocht ik er Kris de Bruyne en Axl Peeleman aanschouwen. Drie jaar geleden liet Yann Tiersen (componist van de filmmuziek van

Amelie Poulain) er ginder alle remmen los. Zelden zag ik zo'n intiem optreden dat zo tot mijn verbeelding sprak...

Telectroscoop laat mensen van Londen tot in New York turen

Londen en New York hebben er een geweldige attractie bij: vanaf het Londense stadhuis, aan de oevers van de Thames kan je nu door een gigantische ''ondergrondse telescoop'' naar de overkant van de oceaan helemaal tot aan Fulton Ferry Landing, nabij de Brooklyn Bridge in New York turen, en vise versa.

Als je Paul St John, de kunstenaar die de ''telectroscoop'' heeft ontworpen, gelooft, zorgt een ingewikkeld systeem van spiegels in een tunnel onder de Atlantische Oceaan ervoor dat je kan terugzwaaien naar de mensen die aan de andere kant van de oceaan naar jou zwaaien, maar meer nuchtere, wetenschappelijke geesten houden het erop dat een optische kabel Londen New York verbindt, die het mogelijk maakt om de lieden aan de overkant te zien.

Sinds de ''telectroscoop'' een paar dagen geleden in werking werd gesteld schuiven Britten en Amerikanen aan beide zijden van de plas aan om tegen 1 pond per persoon naar elkaar te kijken, signalen uit te wisselen, en elkaar berichten zoals ''Hello from London!'' te tonen, die ze haastig op pancartes hebben geschreven.

Dat leidde al tot vermakelijke berichten: na de championsleague finale in Moskou, kribbelde een voetbalfan in New York '' Man U. sucks!'' op een papier. De Britten aan de overkant schreven terug: ''Man, U suck!'' Waarop zowel in Londen als New York het volk voor de vreemde telescoop lachend op en neer begon te springen. Dringend gaan zien, die telectroscoop, want hij blijft maar operationeel tot 15 juni!

Bron : HLN

Philip M. Parker schrijft een boek

Professor Parker heeft speciale computeralgoritmes bijeengescharreld om zo een breed gamma aan informatie te kunnen vinden op internet. Die informatie kan hij zo in boekvorm omtoveren zonder dat hij eigenlijk de werkelijke auteur is. Dit staaltje vakmanschap leverde hem al 200000 boeken op waarvan er zo'n 86000 verschillende titels te vinden zijn op Amazon.com .

Zijn handeltje is zo lukratief dat hij 6 programmeurs en zo'n 60 computers voor hem laat werken. Het uitgeven van een boek van pakweg 150 blazijden kost hem 6 Eurocent aan elektriciteit. Een boek wordt slechts afgedrukt als er een koper is. Een succesboek kan tot een paar hondertal exemplaren verkopen terwijl een doorsnee boek gemiddeld een paar tiental bedraagt. Volgens zijn berekeningen is hij al uit de kosten als hij één boek verkoopt.

Het is niet echt zijn bedoeling door de computer gestyleerde zinnen te laten schrijven maar om intensief en duur in tijd van zoeken naar informatie door de computer te laten geschieden (en te verkopen natuurlijk). Deze superproductieve auteur gaat er prat op dat er om de 13 minuten een nieuw boek van hem verschijnt.

link : http://www.nytimes.com/2008/04/14/business/media/14link.html?_r=2&oref=slogin&oref=slogin

Play It Again Sam bestaat 25 jaar

Het verheugt mij te horen dat PIAS (http://www.pias.com/ ) ondertussen 25 jaar bestaat. Deze Belgische platenlabel is ondertussen uitgegroeid tot de grootse Europese onafhankelijke platenmaatschappij en heeft ondertussen onderdak geboden aan een indrukkwekkend aantal muziekgroepen die furore maakten in het alternatieve circuit.

Ik koester nog steeds mijn 3 grijsgedraaide verzamelcdeekes van de begin negentiger jaren met de welluidende naam "Play it!". Pias heeft zelden verzamels uitgebracht, maar deze mogen echt niet in je collectie ontbreken.

Play it 1 serveert on John Cale, Willy Deville , The Shamen, House of Pain, Consolidated , The Sugercubes en het legendarische "Stockholm" van de New fast Daffodils.

Play it 2 is wat commerciëler met oa Pop in Wonderland, Frank Black , The Levellers en Hole (yep, de groep van de vrouw van Cobain).

Play it 3 is bij mijn weten de laatse verzamel met oa Heather Nova, Killing Joke, Offspring en Channel zero. Zware kost dus om deze drie verzamels achtereenvolgens te beluisteren...

Verder heeft PIAS aan menig Vlaams artiesten de kans geboden om hun cd's of singles uit te brengen. Ik denk dan ondermeer aan Front 242, The Scabs , Won Ton Ton and 2 Many DJ's, An Pierlé, Daan, El Tattoo Del Tigre, Gabriel Rios, Gorki, Neon Jugement, Wim Mertens, Woodface

Als je even de cataloog van Pias induikt ondekt men een indrukwekkend oevre. De meest opvallende namen voor mij althans zijn : New Order , Pixies, The Offspring, The Progidy, Moby, Junior Jack, MC Solaar, Weathermen, en vele andere.

PIAS is goed bezig en ik hoop dat ik nog vele jaren muziek te horen krijg dat via hun label het levenslicht in onze contreien ziet.

Denk nooit te vroeg dat ge gewonnen zijt

"Pech hé, wat kan ik er anders op zeggen? Ik dacht te winnen, gooide de armen in de lucht, maar verloor daarmee vijf kilometer per uur aan snelheid en dus won Cavendish toch nog. Ik herhaal dat het jammer is voor mij en voor de ploeg want we hebben ons best gedaan. Iets als dit maak je gelukkig niet dikwijls mee in een carrière.", aldus Tom Boonen na de afloop van de Scheldeprijs.
Tja, het moet je maar overkomen. Denken dat ge de beste zijn in een spurt om toch nog op de meet geklopt te worden. Ik zie dat alvast niet gebeuren met mij. Primo, omdat ik niet aan wielrennen op niveau doe en secundo omdat ik altijd mijn uiterste best doe tot over de eindmeet. Collega zeilers vertellen mij soms dat ik een streberke ben. Maar om te winnen moet men zijn uiterste best doen en nooit vroegtijdig juichen denkende dat de buit binnen is...